Missie Roemenië Dag 4:maandag

Vandaag hebben we een druk programma. In de voormiddag wordt onze groep opgesplitst;een deel gaat mee het veld op,het hooi binnenhalen,een ander deel geeft voor de eerste keer animatie aan de kleuters en kinderen van Viscri.

De tocht naar het veld is alweer ‘op het gemakske’;de Roemenen komen flink wat later aan op de afgesproken vertrekplaats. Op het veld wordt er flink wat vaart achter gezet! In het brandende zonnetje maken we stapels hooi van de hooirijen,een makkie voor de Roemenen,voor ons flink zwoegen.

Terwijl zorgt het andere deel voor de nodige animatie bij de kids. Een dertigtal kinderen zijn aanwezig,mooie start toch?

eend eend gans 1

Missie Roemenië Dag 3:zondag

Tijd om op ontdekking te trekken! In de voormiddag gaan we langs bij een dakpan- en baksteenmaker. Hij laat ons met klei zelf poppetjes maken,om vervolgens te laten zien hoe de dakpannen en bakstenen precies worden gemaakt. Vol trots vertelt hij over de grote aantallen die hier al werden geproduceerd,alsook over de grote bakoven waar alles in wordt gebakken. Het wordt ons als snel duidelijk,dit is hard werken. Geen makkelijke stiel.

Na een verkwikkend middagmaal en enige rust gaan we samen met de Roemeense jongeren voetballen. De warmte is wel even wennen,het is dagelijks toch rond de dertig graden,dus er wordt flink wat afgezweet! De Roemenen halen alles uit de kast,dus mogen we niet onderdoen;sprinten,roepen,springen… . Na een groot uur besluiten we terug te keren naar ons huisje,om daar samen met de Roemenen Rafa Rafa te spelen.

Rafa Rafa is een spel dat wil aantonen hoe verschillend culturen kunnen zijn,maar bovenal ook hoe moeilijk het is hen te doorgronden. Het blijkt geen eenvoudige klus om het spel aan de Roemenen uit te leggen. Hier en daar zijn er wat frustraties en irritaties,maar uiteindelijk komt het zaakje dan toch op gang en wordt er in beide culturen druk gespeculeerd over hoe de ‘cultuur aan de overkant’ precies in elkaar zit. Nadat beide culturen elkaar enige tijd hebben geobserveerd,volgt een evaluatiegesprek waarbij de beide groepen hun theorie over elkaar kunnen uitwisselen. De ene ziet het al wat gekker en grootser dan de andere,maar uiteraard gaat het uiteindelijk om het feit dat het moeilijk is een vreemde cultuur te bevatten. Tevreden en met een grommende maag (want uiteraard zitten we alweer flink achter op schema,of wat dacht u) kruipen we allen aan tafel,om daar samen een fijne maaltijd te hebben. En vliegt alweer een dag voorbij in het mooie Viscri.

Missie Roemenië Dag 2:Aangekomen (zaterdag)

Slapende Leen en geconcentreerde LieseloreDag twee in Roemenië! Het avontuur begint nu pas echt. Na een (net iets) te korte nacht trekken we richting Viscri,de place to be van onze projectweek. Eerst hobbelen we met onze valiezen richting het dichtstbijzijnde metrostation,om daarna de bus te nemen richting Rupea.

Het busritje was een waar spektakel,maar plezant was het zeker. Volgens de planning was het 5u rijden naar Rupea. De eerste uurtjes was dat nog met de oogjes halfdicht,een Ipod in de oren en op een ‘bolleke’ in onze zetel,daarna werd het (gelukkig) iets actiever,met slaapfoto’s en dergelijke. Na een tweetal uurtjes hielden we onze eerste stop,voor een plasje,een banaan of een Roemeense versnapering (toen zaten we nog op schema…). Een paar uurtjes later kwam onze tweede stop,na een heel aantal wegenwerken (en dus niet meer volgens schema). Op de koop toe besliste de chauffeur dan nog dat hij een ijsje moest gaan eten. En zo reden we uiteindelijk een flinke zes uur over het hele traject. Onze eerste kennismaking met de Roemeense mentaliteit! No stress!

Eens aangekomen in Rupea,werden we meteen hartelijk onthaald door twee mannen uit Viscri,die ons de laatste lift naar het dorpje gaven. Hoewel we met negen in de auto zaten gedrukt,genoot iedereen met volle teugen van het gekke ritje en bovenal van het schitterende landschap. Onze verblijfplaats bleek al even prachtig;mooie,ruime kamers,een gezellige tuin met terras,en uiteraard ook een sympathieke gastheer en –vrouw.Inkopen doen

Niet te vergeten,de Roemeense jongeren! Nadat we de nodige boodschappen hadden gedaan (voor het ontbijt),werd het tijd om kennis met hen te maken. We speelden een heel aantal kennismakingspelletjes,en die leverden nogal wat grappige situaties op! Alles verliep heel gemoedelijk en de eerste kennismaking werd al meteen bezegeld met een paar ‘vleeshopen’ (met andere woorden;Roemenen en Belgen op een stapeltje). Plezier verzekerd!

 

Het eerste avondmaal

Missie Roemenië:dag 1 (Vrijdag 8 Juli)

Vandaag allemaal vroeg uit de veren. Met verschillende dialecten,verschillende eetgewoontes en uit verschillende windrichtingen toch allemaal in Zaventem geraakt. Na een turbulente vlucht met verstrooide gsm-vergeters,zetten we voet op de WARME Roemeense bodem. Water inslaan en wij geluksvogels,bus met airco! Tetrissen met de valiezen en hoppa een uurke op de bus.

Taxi’s rijden blijkbaar alleen als ze zin hebben,dus… te voet naar het hotel. Het water smelt als sneeuw in de zon,net als wij. In het hotel snel verse kleren aan en op zoek naar het restaurant met het mooiste en grootste terras van Boekarest. Tafel bemachtigd voor negen,Ronaldo begreep ons zelfs (een beetje) zonder de vertalingen van Liesbet. Lieselore haalde haar wijsvingertje boven en ving een lekkere vis.

Na het vullen van de buiken,trokken we terug naar het hotel,nog even vergaderen en de bedjes in. Morgen terug vroeg op.

Op zoek naar het hotel,nadat de taxichauffeur ons niet wou brengen

Departure!

This morning,the group is leaving for Romania to start this adventure. We wish Annelies,Eva,Leen,Liesbet,Lieselore,Lore,Vanessa,Riki and Jan a safe trip and hop they have a great time!

And off course,we look forward to reading updates from you all on this website!

Introduction

“Look at MY day!” is a youth exchange project between 8 Belgian and 8 Romanian youngsters. During 8 days this group of young people will enter each others personal environment by participting in daily life activities. These activities find there origin in the actual life of the participants. The youngsters will experience how different a life can be within the same united European Union. Through activities,such as working on the field,milking cows,organising a youth movement,cooking together traditional food etc,the youngsters try to capture the personal environment in photographs for a portfolio and exposition. The projects aims to result in an awareness about how young people in two different countries give such a different content and meaning to their own personal environment. To achieve this the project relies on a variation of nonformal learning methods,such as learning by doing,workshops,reflective diary,tokens,round table conversations and outdoor activities.